Παγκόσμιες πρωταθλήτριες με λαρισινό… αίμα

280
Οι «χρυσές» κωπηλάτριες Αννέτα και Μαρία Κυρίδου

*Γεννήθηκαν στη Θεσσαλονίκη από Λαρισαίους γονείς οι Μαρία και Αννέτα Κυρίδου, που κατέκτησαν χρυσά μετάλλια στο παγκόσμιο της κωπηλασίας U23 στη Σαρασότα των ΗΠΑ *«Αγαπάμε τη Λάρισα, νιώθουμε Λαρισαίες» τονίζουν τα «χρυσά» κορίτσια της ελληνικής κωπηλασίας.

 
Το άθλημα της κωπηλασίας μπορεί να είναι σχετικά άγνωστο στη Λάρισα, αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι η θεσσαλική πρωτεύουσα απέχει πολύ από τα δύο πρόσφατα χρυσά μετάλλια που κατέκτησε η χώρα μας στο παγκόσμιο πρωτάθλημα U23 στη Σαρασότα των ΗΠΑ.

Ο συσχετισμός έχει να κάνει με τις παγκόσμιες πρωταθλήτριες Μαρία και Αννέτα Κυρίδου, που, αν και γεννήθηκαν στη Θεσσαλονίκη, έχουν λαρισινό αίμα, αφού οι γονείς τους είναι Λαρισαίοι.

Παιδιά του Λεωνίδα και της Χριστίνας από τη συνοικία της Νεράιδας, οι Μαρία και Αννέτα Κυρίδου κράτησαν ψηλά τη σημαία της ελληνικής κωπηλασίας, χαρίζοντας μία ακόμα μεγάλων διαστάσεων επιτυχία στον ελληνικό αθλητισμό γενικότερα. Η Μαρία Κυρίδου μαζί με τη Χριστίνα Μπούρμου αναδείχθηκαν παγκόσμιες πρωταθλήτριες στη δίκωπο, ενώ η Αννέτα Κυρίδου με τη Δήμητρα Τσαμοπούλου κατέκτησαν την κορυφή στο διπλό σκιφ αντίστοιχα.

Τα δύο «χρυσά» κορίτσια της ελληνικής κωπηλασίας μίλησαν στην «ΕτΔ» για την επιτυχία τους αλλά και τη σχέση τους με τη Λάρισα, τονίζοντας ότι αισθάνονται Λαρισαίες, καθώς οι γονείς τους, λόγω σπουδών, αναγκάστηκαν να μετακομίσουν από τη Λάρισα στη Θεσσαλονίκη.

* Τι σημαίνει αυτή η επιτυχία για σας προσωπικά; Πώς αισθάνεστε;

Α.Κ.: « Ήταν μια επιτυχία που ήρθε μετά από πολλές θυσίες και πολλή προπόνηση. Αυτό που έκανε πιο έντονη την επιτυχία μας ήταν οι αμφιβολίες και οι τρικυμίες που περάσαμε εγώ και το πλήρωμά μου, η Δήμητρα Τσαμοπούλου. Το να σηκώνεις την ελληνική σημαία ψηλά και να ακούς τον εθνικό ύμνο είναι ένα συναίσθημα που δεν περιγράφεται με λόγια. Χαρά, συγκίνηση, ικανοποίηση, ελπίδα για το μέλλον και άλλα πολλά ανάμεικτα συναισθήματα».

Μ.Κ.: «Η επιτυχία μου στο παγκόσμιο πρωτάθλημα κάτω των 23 ετών είναι πολύ σημαντική. Η χαρά μου βέβαια είναι απερίγραπτη, καθώς είναι το 5ο χρυσό που παίρνω με την Εθνική. Είμαι πολύ υπερήφανη. Είναι η δικαίωση των προσπαθειών και των θυσιών που έκανα όλα αυτά τα χρόνια και φυσικά μου δίνει ελπίδες για την κατάκτηση μεταλλίου στην Ολυμπιάδα του Τόκιο».

* Πόσο σημαντική για την ελληνική κωπηλασία είναι αυτή η επιτυχία;

Α.Κ.: «Η ελληνική κωπηλασία βρίσκεται συχνά στο βάθρο παγκοσμίως. Σίγουρα είναι μια μεγάλη επιτυχία και μια αρχή για ένα φιλόδοξο μέλλον. Ελπίζουμε η Ομοσπονδία να αξιοποιήσει αυτές τις επιτυχίες».

Μ.Κ.: «Πιστεύω είναι μεγάλη επιτυχία, καθώς είμαστε μικρές σε ηλικία, με το πλήρωμά μου, τη Χριστίνα Μπούρμπου οι μικρότερες βασικά, οπότε έχουμε μπροστά μας χρόνια που μπορούμε να κρατάμε ψηλά στο βάθρο τη σημαία και αυτό είναι σημαντικό για την Ομοσπονδία».

* Τι κρύβεται πίσω αυτά τα χρυσά μετάλλια;

Μ.Κ.: «Κρύβεται πολύς κόπος, πόνος σωματικός, ψυχικός, στερήσεις, θυσίες, προσπάθεια, αποτυχίες, κλάμα, χαρά, ενθουσιασμός, η μεγάλη στήριξη της οικογένειας και φυσικά αγάπη για το άθλημα, υπομονή και επιμονή».

Α.Κ.: «Η προετοιμασία μας είναι ακατάπαυστη. Βρισκόμαστε σχεδόν όλο τον χρόνο στο Ολυμπιακό κωπηλατοδρόμιο του Σχινιά κάνοντας καθημερινές προπονήσεις, πρωί – βράδυ. Νυχτερινή ζωή, βόλτες και διακοπές είναι λέξεις που δεν συχνάζουν στη ζωή μας.

Ο πρωταθλητισμός είναι δύσκολος και όπως κάθε άνθρωπος όταν ονειρεύεται κάτι μεγάλο (ό,τι και να είναι αυτό) θα κάνει θυσίες για να το καταφέρει».

* Η σχέση σας με τη Λάρισα; Αισθάνεστε Λαρισαίες; Πόσο συχνά έρχεται στη Λάρισα;

Μ.Κ.: «Η καταγωγή μας είναι από τη Λάρισα. Οι γονείς μας, ο Λεωνίδας και η Χριστίνα γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στη Λάρισα. Μετακόμισαν στη Θεσσαλονίκη για σπουδές και έμειναν εκεί όπου και μας γέννησαν. Αγαπάω τη Λάρισα.

Τα παιδικά μας χρόνια ήταν γεμάτα Λάρισα (Χριστούγεννα, Πάσχα, διακοπές Πλαταμώνα με φίλους Λαρισαίους). Έχουμε αγαπημένους συγγενείς και φίλους οικογενειακούς, αλλά οι υποχρεώσεις μας ως αθλήτριες δεν μας επιτρέπουν να επισκεπτόμαστε πια την πόλη συχνά. Όμως τους αγαπάμε, τους σκεφτόμαστε και κάποιοι ειδικά… ξέρουν εκείνοι… είναι βαθιά στην καρδιά μας».

Α.Κ.: «Όλη μας η οικογένεια βρίσκεται στη Λάρισα. Από μικρά βρισκόμασταν συνέχεια στη Λάρισα πριν αρχίσουμε τον πρωταθλητισμό. Το εξοχικό μας στον Πλαταμώνα ήταν το μέρος όπου περνούσαμε το μεγαλύτερο μέρος του καλοκαιριού. Οπότε φυσικά και νιώθω Λαρισαία.

Δεν είναι λίγες οι φορές που λαμβάνω σχόλια για τον τρόπο που μιλάω και για την «ιδιαίτερη» διάλεκτο της Λάρισας. Αλλά ποτέ δεν έκρυψα ότι είμαι Λαρισαία. Λόγω των προπονήσεων τα τελευταία χρόνια δυστυχώς έχω απομακρυνθεί λίγο. Μόνο στις γιορτές και πάλι με μεγάλη δυσκολία ξεφεύγουμε για λίγο».

* Κάτι χαρακτηριστικό από τη γενέτειρα των γονιών σας;

Α.Κ.: «Το σπίτι της γιαγιάς μου, να παίζω στην πιλοτή με τα ξαδέρφια μου και τα παιδιά της γειτονιάς».

Μ.Κ.: «Αυτό που μου έχει μείνει από την παιδική μου ηλικία στη Λάρισα και μου έρχεται πάντα όταν σκέφτομαι αυτήν την πόλη, είναι η αλάνα που έχουμε στο σπίτι εκεί. Τα παιχνίδια και τα μεσημεριανά γεύματα που μαζευόμασταν όλοι οικογενειακά σε αυτήν την αλάνα».

* Ποιοι είναι οι μελλοντικοί σας στόχοι;

Α.Κ.: «Ο μεγαλύτερος στόχος και ο λόγος που προπονούμαστε τόσο σκληρά είναι η πρόκριση για την Ολυμπιάδα του 2020. Στις 25 Αυγούστου ξεκινάνε οι αγώνες στο Λιντζ της Αυστρίας με τα πρώτα 11 πληρώματα να παίρνουν εισιτήριο για το Τόκιο. Ελπίζουμε με τη βοήθεια του Θεού να πάνε όλα καλά και να τα καταφέρουμε».

Μ.Κ.: «Ο επόμενος στόχος είναι το παγκόσμιο πρωτάθλημα αντρών-γυναικών στο Λιντζ της Αυστρίας, τέλη Αυγούστου, που είναι αγώνας-πρόκριση για την Ολυμπιάδα. Εκεί είναι πιο δύσκολα γιατί έχουμε να κάνουμε με μεγαλύτερες και πιο έμπειρες γυναίκες. Μετά τον Σεπτέμβριο έχουμε το πανευρωπαϊκό στα Γιάννενα. Εκεί τελειώνει η σεζόν και αρχίζουμε πάλι προπονήσεις για τη σεζόν του 2020».

Συγκίνηση για τη γιαγιά Ελένη

Η Αννέτα και η Μαρία δεν έκρυψαν τη μεγάλη τους αγάπη για τη γιαγιά τους Ελένη, στη μνήμη της οποίας αφιέρωσαν τα δύο χρυσά μετάλλια.

«Τα δύο αυτά μετάλλια τα αφιερώνουμε στη γιαγιά μας Ελένη, η οποία μας μεγάλωσε από πολύ μικρά. Τα τελευταία χρόνια ζούσε στη Θεσσαλονίκη μαζί μας αντιμετωπίζοντας προβλήματα υγείας. Περάσαμε δύσκολα χρόνια και μας βοήθησε να σταθούμε στα πόδια μας. Την ευχαριστούμε για όλα. Θα βρίσκεται πάντα μέσα στην καρδιά μας. Είμαι σίγουρη ότι θα ήθελε να πει αντίο και ευχαριστώ σε πολύ κόσμο και φεύγοντας η ευχή της ήταν να συνεχίσουμε τον αγώνα μας και να μείνουμε όλοι αγαπημένοι. Εγώ όταν ανέβηκα στο βάθρο σκεφτόμουν «Γιαγιά μου τα καταφέραμε…»», είπε η Αννέτα Κυρίδου, ενώ η Μαρία πρόσθεσε: «Ηθελα να κατακτήσω το χρυσό από την αρχή των αγώνων για να το αφιερώσω στη γιαγιά μου, η οποία πέθανε πριν φύγουμε για τους αγώνες. Ήταν πάντα κοντά μας για να μας στηρίξει και να μας βοηθήσει».

Του Άρη Γκουτρουμάνη – εφημερίδα Ελευθερία